تصور کنید یک سیستم خط لوله بخار با فشار بالا به دلیل طراحی نامناسب منفجر شود - آسیب ناشی از آن می تواند فاجعه بار باشد. از آنجایی که لوله های استیل ضد زنگ معمولاً در محیط های صنعتی برای انتقال رسانه های مختلف استفاده می شوند، فشار مجاز آنها مستقیماً بر ایمنی و پایداری کل سیستم تأثیر می گذارد. درک رابطه بین فشار مجاز، قطر لوله و ضخامت دیواره (جدول زمانبندی) بسیار مهم است.

فشار مجاز یک لوله استیل ضد زنگ به حداکثر فشار داخلی اشاره دارد که می تواند با خیال راحت در یک دمای خاص تحمل کند. این مقدار به عوامل متعددی بستگی دارد که مهمترین آنها استحکام مواد، قطر لوله و ضخامت دیواره است. به طور کلی، برای لوله های با جنس یکسان، قطرهای بزرگتر منجر به فشار مجاز کمتر می شوند، در حالی که درجه های ضخامت دیواره بالاتر (به عنوان مثال، جدول زمانبندی 80 در مقایسه با جدول زمانبندی 40) فشار مجاز را افزایش می دهند. این به این دلیل است که دیواره های ضخیم تر می توانند استرس بیشتری را تحمل کنند.

درجه ضخامت دیواره (جدول زمانبندی) یک استاندارد است که توسط ANSI (مؤسسه استانداردهای ملی آمریکا) تعریف شده است. درجه های رایج شامل جدول زمانبندی 5، 10، 40 و 80 است که هر کدام مربوط به ضخامت های دیواره های مختلف و در نتیجه ظرفیت های تحمل فشار متفاوت هستند. انتخاب جدول زمانبندی مناسب مستلزم بررسی دقیق شرایط عملیاتی، از جمله فشار، دما و خواص محیط منتقل شده است.

علاوه بر این، نوع استیل ضد زنگ بر فشار مجاز تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، استیل ضد زنگ 304 و استیل ضد زنگ 316 از نظر استحکام متفاوت هستند که منجر به تغییراتی در فشار مجاز حتی با قطرهای یکسان و ضخامت دیواره می شود. در طراحی مهندسی، استانداردهای مربوطه مانند ASME B31.3 (برای لوله کشی فرآیند) معمولاً برای تعیین فشار مجاز، اطمینان از عملکرد ایمن و قابل اطمینان سیستم های خط لوله، ارجاع داده می شوند.