Wielu właścicieli domów doświadczyło frustracji związanej z hałasem w rurach grzewczych. To, co powinno być delikatnym szumem krążącej wody, często staje się uciążliwym zakłóceniem, szczególnie podczas cichych nocy. Wraz ze wzrostem popularności ogrzewania podłogowego ze względu na jego komfort, wybór między rurami miedzianymi a plastikowymi staje się kluczową decyzją wpływającą zarówno na wydajność, jak i spokój.

Wybór materiałów na rury wymaga starannego rozważenia natężenia przepływu, prędkości, poziomu hałasu i rozpraszania ciepła. Początkowe projekty NuHeat zalecały rury miedziane 35 mm dla obwodów o wysokim przepływie i miedziane 28 mm dla zastosowań o niskim przepływie, podczas gdy WUNDA nie określiła specyfikacji rur. To rodzi ważne pytanie: Czy rury plastikowe Hep2O nadają się do obwodów powrotnych ogrzewania podłogowego?

Projekt NuHeat określa maksymalne natężenie przepływu na 22,8 l/min, co skutkuje prędkością 0,46 m/s przez rury miedziane 35 mm (32,6 mm średnicy wewnętrznej). W przypadku użycia największych rur Hep2O (28 mm średnicy zewnętrznej, 22,7 mm średnicy wewnętrznej), prędkość wzrasta prawie dwukrotnie do 0,94 m/s. Ten znaczny wzrost budzi obawy dotyczące potencjalnego generowania hałasu.

Alternatywne układy „jeden do jednego” sugerowane przez ekspertów zmniejszają maksymalny przepływ do 10,5 l/min, utrzymując prędkość na poziomie 0,45 m/s. Jednak projekt WUNDA z przepływem 20,3 l/min ponownie zbliżyłby się do prędkości 0,9 m/s w rurach plastikowych. Precyzyjne obliczenia przepływu i prędkości są zatem niezbędne, aby zapobiec zakłóceniom akustycznym.

• Przewodność cieplna: Lepsze przenoszenie ciepła przez miedź oznacza, że więcej ciepła rozprasza się w otaczających strukturach. Chociaż może to przyczyniać się do ogrzewania pomieszczenia, zmniejsza wydajność systemu i zwiększa zużycie energii. Rury plastikowe zapewniają lepszą izolację, minimalizując straty ciepła.
• Generowanie hałasu: Wysoka prędkość pozostaje głównym czynnikiem generującym hałas. Sztywność miedzi sprawia, że jest bardziej podatna na uderzenia hydrauliczne i efekty rezonansu. Elastyczność Hep2O pomaga absorbować wstrząsy hydrauliczne, redukując transmisję akustyczną.
• Instalacja: Miedź wymaga umiejętnego spawania, co zwiększa koszty pracy i złożoność. Połączenia wciskane Hep2O umożliwiają szybszą i prostszą instalację.
• Trwałość: Miedź może korodować z czasem, podczas gdy materiały plastikowe wykazują doskonałą odporność na korozję i długowieczność.
• Koszt: Rury miedziane zazwyczaj mają wyższą cenę niż alternatywy plastikowe, co wpływa na ogólne koszty systemu.

• Wdrażanie uproszczonych układów rur „jeden do jednego” w celu zminimalizowania rozgałęzień i natężenia przepływu
• Wybór odpowiednich średnic rur w oparciu o wymagania dotyczące przepływu
• Instalacja tłumików drgań przy podporach i połączeniach rur
• Utrzymywanie stabilnych temperatur wody, aby zapobiec hałasom związanym z rozszerzaniem się rur
• Przeprowadzanie regularnej konserwacji w celu usunięcia pęcherzyków powietrza i sprawdzenia połączeń

Obliczenia termiczne ujawniają, że przepływ 22,8 l/min z różnicą temperatur 5°C zapewnia moc 8 kW. W przypadku pomp ciepła o mocy 11,2 kW konieczne staje się zwiększenie przepływu lub wyższe różnice temperatur (7°C). Projekt WUNDA z przepływem 20,3 l/min może okazać się nadmierny, chyba że ogrzewane są tylko określone strefy. Projekt systemu musi zatem równoważyć wymagania dotyczące mocy z parametrami hydraulicznymi.

Zarówno miedź, jak i Hep2O mają wyraźne zalety. Miedź wyróżnia się w przenoszeniu ciepła, ale może generować więcej hałasu i wymagać skomplikowanej instalacji. Alternatywy plastikowe oferują cichszą pracę, łatwiejszą instalację i korzyści kosztowe. Ostateczny wybór powinien odzwierciedlać indywidualne priorytety dotyczące akustyki, wydajności i budżetu. Niezależnie od wyboru materiału, odpowiedni projekt hydrauliczny pozostaje najważniejszy dla stworzenia komfortowego, wydajnego systemu ogrzewania podłogowego, w którym ciepło i cisza współistnieją harmonijnie.